Categoriearchief: Reviews

Review: Boulderhal Bruut

September 2016 openden de deuren van een nieuwe boulderhal in Brabant: Bruut! Samen met boulder buddy Sven stonden we als een van de eersten voor de deur. Te Stuiteren. Wat maakt Bruut zo bruut?

Van miss Static naar miss Dynamic

Voor een typische routeklimmer als ik, die zo efficiënt mogelijk en relatief statisch klimt, was het even wennen in Bruut. Het vereist andere skills van je als klimmer: dynamiek! Ja, kracht heb je ook nodig. En inzicht. En een bak met techniek. Maar als Miss Static kom je in boulderland niet ver! Juist vloeiende bewegingen, met kracht erachter, en durven springen naar een volgende greep maken het verschil tussen een boulder wel of niet toppen. Het duurde even voordat dit muntje bij mij viel. Door deze zwakkere punten te ontwikkelen is het trainen diverser en toffer geworden. En ben ik iets meer ‘Miss Dynamic’ geworden.

Ook gepuzzel in de makkelijke boulders

De circuits in Bruut lopen van 2 tot 3 speciaal voor kinderen en beginners tot en met +/- 7c voor de echte diehards. Voor alle circuits geldt: je hebt creativiteit nodig. De gemakkelijke boulders zijn absoluut niet saai en bevatten ook typische ‘puzzelpassen’ en een enkele dyno. Wekelijks wordt een circuit vervangen door verse boulderproblemen wat het superafwisselend houdt.

Positieve vibe

In een eerder blog schreef ik over de meerwaarde van samen trainen voor het boeken van progressie. Waarom alleen je training afdraaien als het ook samen kan? In tegenstelling tot routeklimmen heb je bij boulderen geen zekermaatje nodig. Je klimt immers zonder touw en boven een dikke valmat. Maar: samen een probleem oplossen maakt het wél een stuk interessanter. Mijn groepje klimmaatjes loopt uiteen wat routeniveau betreft. Toch proberen we telkens samen het nieuwste circuit uit. En moedigen we elkaar aan vanaf de zijlijn. De sfeer in Bruut draagt hier positief aan bij en het lijkt erop dat de eigenaren hier ook – bewust? – een fijne rol in pakken. Goed voorbeeld doet goed volgen! Of je nu een 4 op de toppen van je kunnen doet of een 7a; mensen helpen je met aanwijzingen.  Ik kan niet beoordelen of dit specifiek is voor Bruut, maar ik zie het ook wel eens anders – bij het binnen- én buiten klimmen.

Trainingsruimte

Zijn er ook minpuntjes te vinden? Eigenlijk niet. Er wordt op dit moment hard gewerkt aan een trainingsruimte op de eerste etage, waar de gevorderde boulderaar specifiek zijn kracht kan trainen aan onder andere campusborden en een trainingswand. Als ook dit onderdeel af is, dan durf ik met enige zekerheid te zeggen: Bruut is hard op weg de tofste boulderhal van Nederland te worden. Oordeel zelf!

– Einde commercial break (;)

 

 

 

Review: Bolder, nieuwe boulderhal Rotterdam

In 2014 openden de deuren van een gloednieuwe boulderhal: Bolder Neoliet in Rotterdam. Iets minder ver rijden dan Monk Eindhoven voor mij, dus meteen gecheckt!

Bestemming bereikt

De navigatie leidt ons tot voor de deur van Bolder Neoliet. “Hier moet het zijn”. Er is echter geen enkel teken van boulderactiviteit. Een mini-bewegwijzeringsbord geeft aan dat we toch echt op de plaats van bestemming zijn gearriveerd. Naast het levensgrote bord van de buren valt het kleine bordje van Neoliet niet op.

Coole vibe

Het pand waar de hal zich bevindt – een voormalig thee- en koffiepakhuis uit de vorige eeuw – heeft een coole, Rotterdamse vibe. Ik hou er wel van. Eerste indruk als ik binnenkom: gezellig. De bar ziet er uitnodigend uit. De koffie smaakt goed. Vanuit de loungehoek kun je de andere boulderaars in de gaten houden. De oktoberzon laat zich nog gelden; het is buiten zo’n 19 graden. Dat is binnen goed te voelen.

Nog niet helemaal af

De hal is net geopend en er zijn nog niet heel veel boulders gebouwd. Vermoedelijk is dit het op het moment dat ik dit schrijf al verbeterd. Ook is er nog geen campusbord of andere ‘extra’ trainingsmogelijkheid op het moment dat wij er zijn. De gradering van de boulders lijkt aan de harde kant, al kan dat ook aan het feit liggen dat alles voor mij nieuw en dus aftasten is.

Gevarieerd

Origineel aan de hal is dat sommige blokken aan meerdere kanten te beklimmen zijn: aan de zijkant en onderkant. Je klimt soms als het ware onder een boog door. De wanden zijn mooi gevarieerd; alle hellingshoeken zijn wel aanwezig. Favoriet van de dag is het lange overhangende dak naast de bar. Er zit een leuke zwarte – vermoedelijk 6a+ – met uitsluitend goede grepen. Van het type ‘klauterkabouter’. Het voelt eerder als een route dan een boulder door de aanzienlijke lengte. Ideaal voor een alternatieve ‘duurtraining’.

Ruw! 

De grepen zijn uiteraard gloedjenieuw en hierdoor nog intens ruw. Na zo’n anderhalf uur boulderen laat de huid op mijn handen me al in de steek.  Ik besluit e
r een eind aan te breien en zoek de douches op. Helaas. 
Die zijn nog niet af. Bepoft en bezweet rijden we naar huis. Ik wacht nog een paar maanden totdat de hal helemaal af is (en de temperatuur buiten lager).